İsimler/Erkek İsimleri

Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları

Auramap veritabanında 1.606 erkek ismi var (yaygın: 193, orta: 550, nadir: 863). Yaygın 193 ismin anlamı bu sayfada; diğer isimlerin anlamı harf sayfalarında ve kendi sayfasında.

Yaygın erkek isimleri ve anlamları

Yaygınlık editoryal bir sınıflamadır; resmî nüfus istatistiğine dayanmaz.

Abdullah — Allah'ın kulu anlamına gelir; Hz. Muhammed'in babasının da adıdır.
Abdülkadir — Kadir olan, yani her şeye gücü yeten Allah'ın kulu anlamına gelir.
Adem — İbranice toprak ve insan anlamındaki kökten gelir; kutsal kitaplara göre yaratılan ilk insanın adıdır.
Adnan — Bir yere yerleşip kalmak anlamındaki Arapça kökten gelir; Adn cennetiyle aynı kökü paylaşır ve Kuzey Araplarının atası sayılan kişinin adıdır.
Ahmet — Çok övülen, övülmeye en layık olan demektir; Hz. Muhammed'in adlarından biridir.
Ali — Yüce, yüksek ve onurlu anlamına gelir; saygınlık ve soyluluk çağrışımı taşır.
Alper — Alp ve er sözcüklerinin birleşimidir; yiğit erkek, cesur asker anlamına gelir.
Alperen — Alp ve eren sözcüklerinden oluşur; hem savaşçı hem de gönül ehli olan, inancı uğruna mücadele eden yiğit demektir.
Aras — Doğu Anadolu'da doğup Hazar Denizi'ne doğru akan Aras Irmağı'nın adıdır; ırmak adının kökeni kesin olarak bilinmez.
Arda — Sonradan gelen, bir öncekinin yerini alan ardıl demektir; ölçüm yaparken toprağa dikilen işaret çubuğuna da bu ad verilir.
Arif — Bilen, tanıyan ve sezgisi güçlü kişi demektir; tasavvufta hakikati gönül yoluyla kavrayan insanı anlatır.
Atakan — Ata ve kan sözcüklerinden kurulur; atalarının kanını ve soyunun özelliklerini taşıyan kişi demektir.
Aydın — Işık alan, aydınlık demektir; bilgili, kültürlü ve ileri görüşlü kişi anlamında da kullanılır.
Aziz — Saygıdeğer, çok sevilen ve değerli demektir; güçlü, yüce anlamıyla Allah'ın adlarından biridir.
Bahadır — Yiğit, kahraman, savaşta gözünü budaktan sakınmayan kişi demektir; eski Türkçedeki bagatur sözüyle aynı kökü paylaşır.
Baran — Farsçada yağmur demektir; Kürtçede de aynı anlamla kullanılır ve toprağa bolluk getiren yağışı çağrıştırır.
Barış — Savaşın ve çatışmanın sona erdiği, insanların uzlaşı içinde yaşadığı durumu anlatır; uyum ve dirlik dileğiyle verilir.
Batuhan — Batu ile han sözcüklerinin birleşimidir; güçlü ve sarsılmaz hükümdar anlamı taşır, Altın Orda'nın kurucusunu da anımsatır.
Bayram — Toplumca sevinçle kutlanan özel gün demektir; çoğunlukla bayram günlerinde dünyaya gelen çocuklara verilir.
Bekir — Arapçada genç deve anlamındaki bekr sözünden gelir; ilk halife Ebû Bekir'in künyesiyle tanınır.
Berat — Bir hak ya da ayrıcalık tanıyan resmî belge demektir; Berat Kandili dolayısıyla borçtan ve günahtan kurtulmayı da çağrıştırır.
Berk — Sağlam, sert ve kolay sarsılmayan anlamına gelir; aynı sesle Arapçada şimşek demek olan bir sözcük de vardır.
Berkay — Sağlam, güçlü anlamındaki berk ile ay sözcüğünden oluşur; gücünü ve parlaklığını yitirmeyen ay demektir.
Berke — Sert, sağlam ve güçlü anlamındaki berk köküyle bağlantılıdır; Altın Orda hükümdarı Berke Han'ın adı olarak tarihte yer alır.
Bilal — Arapçada su, ıslaklık, susuzluğu gideren şey anlamına gelir; Hz. Muhammed'in ilk müezzini Bilâl-i Habeşî'nin adı olarak bilinir.
Bora — Çoğu kez ardından yağmur getiren sert ve ani rüzgâr demektir; Türkçeye İtalyancadan geçmiş, kökü Yunancadaki kuzey rüzgârına dayanır.
Buğra — Erkek deve demektir; gücü ve dayanıklılığı simgeler, Karahanlı hükümdarları tarafından unvan olarak kullanılmıştır.
Burak — İslam inancında Mi'rac gecesi Hz. Muhammed'i taşıdığına inanılan bineğin adıdır; şimşek anlamındaki berk köküyle ilgilidir.
Bülent — Farsçada yüksek, yüce ve uzun boylu anlamına gelen bülend sözünden gelir; mertebece üstün olanı da niteler.
Bünyamin — İbranice Binyamin adından gelir ve sağ elin oğlu anlamı taşır; Hz. Yakub'un en küçük oğlu, Hz. Yusuf'un öz kardeşidir.
Caner — Can ve er sözcüklerinden oluşur; can gibi sevilen, yürekten davranan erkek anlamı taşır.
Celal — Arapçada büyüklük, ululuk ve yücelik demektir; görkem ve heybet anlamını da içerir.
Cem — İran söylencelerindeki efsanevi hükümdar Cemşid'in adının kısa biçimidir; hükümdar, şah anlamında kullanılır.
Cemal — Arapçada güzellik, özellikle yüz güzelliği demektir; iç ve dış uyumdan doğan hoşluğu anlatır.
Cemil — Arapçada güzel, hoş ve iyi huylu demektir; cemal sözcüğüyle aynı kökten gelir.
Cengiz — Moğol İmparatorluğu'nun kurucusu Timuçin'e verilen sandan gelir; genellikle güçlü, sarsılmaz ya da deniz gibi engin anlamlarıyla açıklanır.
Cenk — Farsça ceng sözcüğünden gelir; savaş, vuruşma ve zorlu mücadele anlamı taşır.
Cihan — Farsçada dünya, evren ve yeryüzünün tamamı demektir; genişlik ve kapsayıcılık düşüncesi taşır.
Cüneyt — Arapçada asker anlamındaki cünd sözcüğünün küçültmeli biçimidir; küçük asker, askercik demektir.
Çağlar — Çağlamak eyleminden gelir; yüksekten köpürerek ve ses çıkararak akan suyu, küçük çağlayanı anlatır.
Çetin — Sert, güç ve zorlu demektir; kolay yılmayan, zorluklara göğüs geren kişiyi anlatır.
Çınar — Farsça çenâr sözcüğünden gelir; geniş yapraklı, gövdesi kalın ve çok uzun ömürlü ulu ağacın adıdır, köklülüğü ve dayanıklılığı simgeler.
Doğan — Yırtıcı ve hızlı uçan bir av kuşunun adıdır; ayrıca dünyaya gelen, ortaya çıkan anlamını da taşır.
Durmuş — Durmak eyleminden türemiştir; kalmış, yaşamış anlamını taşır. Doğan çocuğun ömrünün uzun olması dileğini dile getirir.
Dursun — Durmak eyleminin dilek biçimidir; kalsın, yaşasın demektir. Geleneksel olarak çocuğun sağ kalması umuduyla konur.
Efe — Batı Anadolu'da köy yiğitlerine ve zeybeklerin başına verilen addır; yürekli, mert ve sözünün eri kişiyi anlatır, ağabey anlamında da kullanılır.
Ekrem — Kerem kökünden türemiştir; cömertliği ve soyluluğu en üst düzeyde olan, pek eli açık ve onurlu kimse demektir.
Emin — Güvenilen, sözüne inanılan, kendisinden korkulmayan demektir; dürüstlüğü nedeniyle Hz. Muhammed'e gençliğinde verilen lakap olarak bilinir.
Emir — Buyruk anlamına geldiği gibi bir topluluğu yöneten bey, komutan demektir; yönetme yetkisini ve saygınlığı çağrıştırır.
Emirhan — Arapça emir ile Türkçe han sözcüklerinden oluşur; iki hükümdarlık unvanını bir araya getirerek güçlü bir önderi anlatır.
Emrah — Kökeni ve sözlük anlamı kesin değildir; halk edebiyatında ünlü âşıkların mahlası ve Emrah ile Selvihan hikâyesinin kahramanı olarak tanınır.
Emre — Âşık, tutkun ve gönülden bağlı anlamına gelen Türkçe bir addır.
Enes — Yakınlık ve alışma bildiren üns kökünden gelir; dostluk kuran, cana yakın kimseyi anlatır. Hz. Muhammed'e yıllarca hizmet eden sahabe Enes bin Malik'in adıdır.
Engin — Sınırı gözle seçilemeyecek kadar geniş demektir; denizin kıyıdan uzak açıklarını ve gönül genişliğini çağrıştırır.
Ercan — Türkçe er ile Farsça can sözcüklerinden oluşur; yiğit ruhlu, canı pek ve yürekli kişi demektir.
Erdal — Er ve dal sözcüklerinden oluşur; soy ağacının genç ve güçlü kolu gibi, taze bir dal kadar diri yiğidi çağrıştırır.
Erdem — İnsanı iyiye ve doğruya yönelten ahlaki olgunluk, fazilet demektir; dürüstlük ve alçakgönüllülük gibi üstün nitelikleri kapsar.
Erdoğan — Er ve doğan sözcüklerinin birleşimidir; yiğit olarak doğmuş kişi demektir, doğan adlı yırtıcı kuşun çevikliğini de çağrıştırır.
Eren — Olgunluğa ulaşmış, gönül gözü açık kişi, ermiş demektir; eski Türkçede er sözcüğünün çoğulu olarak yiğitler anlamı da taşır.
Erhan — Er ve han sözcüklerinden kurulmuştur; yiğitliğiyle öne çıkan hükümdar, mert önder anlamını taşır.
Erkan — Er ve kan sözcüklerinden oluşur; yiğit kanı taşıyan demektir. Arapça kökenli erkân sözcüğüyle yol yordam, temel direkler anlamını da çağrıştırır.
Erol — Er ol sözünden gelir; yiğit ol, sözünün arkasında duran mert bir insan ol dileğini taşır.
Ertuğrul — Er ile yırtıcı bir kuş türü olan tuğrul sözcüğünden oluşur; Osmanlı Devleti'nin kurucusu Osman Bey'in babası Ertuğrul Gazi'nin adıdır.
Eymen — Uğur ve bereket bildiren yümn kökünden gelir; daha uğurlu, pek hayırlı demektir, sağ taraf anlamı da vardır.
Eyüp — Kur'an'da ve Eski Ahit'te anılan, ağır sınavlar karşısında gösterdiği sabırla tanınan peygamberin adıdır; dayanma gücünü simgeler.
Faruk — Doğruyu yanlıştan, haklıyı haksızdan keskin biçimde ayıran demektir; adaletiyle anılan Hz. Ömer'in lakabıdır.
Fatih — Fetheden, bir yeri alan ve yeni bir çığır açan kişi demektir; İstanbul'u alan II. Mehmed'in unvanı olarak bilinir.
Ferhat — Farsça kökenli bir addır; Ferhat ile Şirin hikâyesinde sevdiğine kavuşmak için dağı delen kahramanın adı olarak sevda uğruna gösterilen azmi anlatır.
Fırat — Doğu Anadolu'da doğup Mezopotamya'yı boydan boya sulayan büyük ırmağın adıdır; Arapçada tatlı ve bol su anlamı da taşır.
Furkan — İyiyi kötüden, doğruyu yanlıştan ayıran ölçü demektir; Kur'an'ın adlarından biridir ve yirmi beşinci surenin adıdır.
Gökhan — Göğün hükümdarı demektir; Oğuz Kağan Destanı'nda Oğuz Kağan'ın altı oğlundan birinin adı olarak geçer.
Gürkan — Gür ve kan sözcüklerinden kurulur; kanı kaynayan, canlı ve atılgan, soyu güçlü kişi anlamında kullanılır.
Hakan — Eski Türk ve Moğol devletlerinde hanların üstündeki en büyük hükümdara verilen unvandır; kağan sözcüğünün bir biçimidir.
Hakkı — Hak sözcüğünden türemiştir; doğruya ve adalete bağlı, hakkı gözeten kimse anlamına gelir.
Halil — Candan ve sadık dost anlamına gelir. İbrahim peygamber, Allah'ın dostu anlamındaki Halilullah lakabıyla anılır.
Halit — Arapçada sonsuz, kalıcı, ölümsüz anlamındadır; geçip gitmeyen ve unutulmayan olanı anlatır.
Haluk — Huyu güzel, geçimli ve yumuşak başlı kimse demektir; ahlak sözcüğüyle aynı kökten gelir.
Hamdi — Hamd sözünden türemiştir; şükürle ilgili olan, verilen nimetler için Tanrı'ya övgü sunan anlamına gelir.
Hamit — Övülmeye değer, şükrü ve övgüyü hak eden kimse demektir; hamd kökünden gelir.
Hamza — Arapçada aslan demektir; sağlamlığı ve heybeti anlatır. Hz. Muhammed'in yiğitliğiyle tanınan amcasının adıdır.
Harun — İbranice Aharon adının Arapça üzerinden gelen biçimidir; kökeni kesin olmamakla birlikte yüce, dağ gibi sağlam diye yorumlanır. Musa peygamberin kardeşinin adıdır.
Hasan — Güzel, iyi ve hoş olan anlamına gelir; hem görünüş hem huy güzelliğini anlatır. Hz. Ali'nin büyük oğlunun adıdır.
Haydar — Arapçada aslan demektir; yürekli ve yiğit kişiyi anlatır. Hz. Ali'nin lakaplarından biridir.
Hayrettin — Hayır ve din sözcüklerinden oluşur; dinin hayırlısı, inancına ve çevresine iyiliği dokunan kimse anlamını taşır.
Hayri — Hayır sözcüğünden türemiştir; iyilikle ilgili, uğurlu ve yararlı olan anlamına gelir.
Hilmi — Yumuşaklık anlamındaki hilm sözünden gelir; sakin, sabırlı ve kolay öfkelenmeyen kimseyi anlatır.
Hüseyin — Hasan adının küçültmeli biçimidir; küçük güzel, sevimli anlamına gelir. Hz. Ali'nin Kerbela'da şehit edilen oğlunun adıdır.
İbrahim — Tevrat geleneğinde toplulukların babası anlamıyla açıklanan, Kur'an'da adı sıkça geçen peygamberin adıdır.
İhsan — İyilik etme, karşılıksız verme ve bağışlama demektir; bir işi en güzel biçimde yapmayı da anlatır.
İlhan — İl ve han sözcüklerinden oluşur; ülkenin hükümdarı demektir ve İlhanlı hükümdarlarının unvanı olarak kullanılmıştır.
İlker — İlk ve er sözcüklerinin birleşimidir; ailenin ilk doğan erkek çocuğu anlamına gelir.
İlyas — İbranice Eliyahu adının Arapçadaki biçimidir; Tanrım Yahve'dir anlamıyla açıklanır ve Kur'an'da adı geçen bir peygamberin adıdır.
İrfan — Bilme, anlama ve sezgiyle kavrama demektir; yalnızca okuyarak değil yaşayarak kazanılan gönül bilgisini anlatır.
İsmail — İbranice Tanrı işitir anlamına gelir; Kur'an'da adı geçen, Hz. İbrahim'in oğlu olan peygamberin adıdır.
Kaan — Eski Türk devletlerinde hükümdarlara verilen 'kağan' unvanının kısalmış biçimidir; hükmeden, yöneten kişi demektir.
Kadir — Gücü her şeye yeten, kudret sahibi demektir; ayrıca değer ve itibar anlamı taşır. İslam inancında Allah'ın adlarından biridir.
Kemal — Olgunluk, yetkinlik, eksiksizlik demektir; bir şeyin ulaşabileceği en yüksek düzeyi anlatır. Atatürk'ün adı olarak ayrı bir yer taşır.
Kenan — Bugünkü Filistin'in eski adlarından biridir; Yusuf kıssasında Hz. Yakup'un yurdu olarak anılır ve 'Kenan ili' deyişiyle bilinir.
Kerem — Soyluluk, cömertlik, lütuf ve bağış demektir; 'Kerem ile Aslı' halk hikâyesinin âşık kahramanının da adıdır.
Kuzey — Güneşin doğduğu yöne dönen kişinin solunda kalan ana yöndür; ad olarak serinliği, dinginliği ve yön bulmayı çağrıştırır.
Levent — Osmanlı donanmasında görev yapan deniz askerine verilen addır; zamanla boylu boslu, çevik ve yakışıklı genç anlamını kazanmıştır.
Mahmut — Övülmüş, övgüye layık görülmüş demektir; 'hamd' köküne dayanır ve iyi adıyla anılan insanı anlatır.
Mehmet — Muhammed adının Türkçede aldığı biçimdir; tekrar tekrar övülen, övgüye değer bulunan kişi demektir.
Melih — Güzel, şirin ve sevimli demektir; yüzü de huyu da hoşa giden kişiyi anlatır.
Mert — Farsça 'merd' sözcüğünden gelir; sözünün eri, yiğit ve korkusuz kişi demektir.
Mesut — Mutlu, bahtiyar ve talihi yaver giden kişi anlamına gelir; 'saadet' sözcüğüyle aynı kökten türemiştir.
Mete — Büyük Hun hükümdarının Türkçedeki adıdır; tarihteki bu yönetici nedeniyle yiğitlik ve önderlik çağrışımı taşır.
Metin — Sağlam, dayanıklı ve güçlükler karşısında sarsılmayan kişi demektir; 'metanet' sözcüğüyle aynı köktendir.
Muhammed — Çok övülen, tekrar tekrar övgüyle anılan demektir; İslam peygamberinin adıdır.
Muhammet — Muhammed adının sonu t ile yazılan Türkçe biçimidir; övgüye en çok layık görülen kişi anlamını taşır.
Murat — Dilek, istek ve ulaşılmak istenen amaç demektir; gerçekleşmesi beklenen arzuyu anlatır.
Musa — İbranice kökenli bir addır ve geleneksel yoruma göre sudan çekilip çıkarılan demektir; Hz. Musa'nın adıdır.
Mustafa — Seçilmiş, arınmış ve üstün tutulmuş demektir; Hz. Muhammed'in lakaplarından biridir.
Mücahit — Bir inanç ya da ülkü uğruna savaşan, bütün gücüyle çabalayan kişi demektir; 'cihat' sözcüğüyle aynı köktendir.
Necati — Kurtuluş anlamındaki necat sözcüğünden türemiştir; kurtuluşla ilgili olan, selamete ulaşan kişiyi anlatır.
Necdet — Yiğitlik, kahramanlık ve yüreklilik anlamına gelir; tehlike karşısında geri durmayan kişiyi çağrıştırır.
Nevzat — Farsça yeni anlamındaki nev ile doğmuş anlamındaki zad sözcüklerinden oluşur; yeni doğmuş çocuk demektir.
Nihat — Farsça kökenli sözcük yaratılış, tabiat, huy anlamına gelir; insanın doğuştan getirdiği karakteri anlatır.
Niyazi — Yalvarış ve dua anlamındaki niyaz sözcüğünden türemiştir; içtenlikle dileyen, yakaran kişi demektir.
Nurettin — Işık anlamındaki nur ile din sözcüğünden oluşur; dinin nuru, inancı aydınlatan kişi demektir.
Nuri — Işık anlamındaki nur sözcüğünden türemiştir; ışıkla ilgili, aydınlık, nurlu demektir.
Nurullah — Allah'ın nuru, ilahi ışık anlamına gelen Arapça bir tamlamadır; inançtan doğan aydınlığı anlatır.
Oğuz — Türklerin en büyük boy birliklerinden birinin ve destanlarda bu boyların atası sayılan Oğuz Kağan'ın adıdır.
Oğuzhan — Oğuz adına han unvanı eklenerek kurulmuştur; Oğuz boylarının hükümdarı demektir ve destan kahramanı Oğuz Kağan'ı çağrıştırır.
Okan — Anlayışlı, kavrayışı güçlü kimse demektir; öğrenmeye yatkın, zihni açık kişiyi anlatır.
Oktay — Yaygın açıklamaya göre ok ve tay sözlerinden kurulur; ok gibi hızlı, atak ve ateşli mizaçlı genci anlatır.
Onur — İnsanın kendine duyduğu saygı ve başkalarının gözündeki değeri; şeref, haysiyet demektir. Sözcük Türkçeye Fransızcadan geçmiştir.
Orhan — Kale, surlu şehir anlamındaki or ile han sözünden kurulur; şehrin hükümdarı demektir. Osmanlı'nın ikinci hükümdarı Orhan Gazi'nin adıdır.
Osman — Arapça Usmân adının Türkçedeki biçimidir; sözlüklerde toy kuşunun ya da yılanın yavrusu olarak açıklanır. Üçüncü halifenin ve Osmanlı Devleti'nin kurucusunun adıdır.
Ozan — Şiirlerini saz eşliğinde söyleyen halk şairi demektir; eski Türklerde destan anlatan, sözüne değer verilen sanatçıyı da anlatır.
Ömer — Arapçada yaşamak, ömür sürmek kökünden gelir; yaşayan, canlı ve uzun ömürlü anlamındadır. İkinci halife Hz. Ömer'in adıdır.
Özcan — Öz ile Farsça kökenli can sözünden oluşur; içten, candan, özü sözü bir kişi anlamına gelir.
Özkan — Öz ve kan sözlerinden kurulur; temiz ve soylu bir soydan gelen, kanı katışıksız kişi demektir.
Poyraz — Kuzeydoğu yönünden gelen sert ve serin rüzgârın adıdır; sözcük Yunancadaki kuzey rüzgârı adından gelir, gücü ve dinçliği çağrıştırır.
Ramazan — Hicri takvimin dokuzuncu ayı olan oruç ayının adıdır; kökü yakıcı sıcaklık anlamına gelir. Bu ayda doğan erkek çocuklara verilegelmiştir.
Recep — Hicri takvimin yedinci ayının ve üç ayların ilkinin adıdır; kökü saygı göstermek, ululamak anlamı taşır.
Rıdvan — Hoşnutluk, razı olma demektir; İslam inancında cennetin bekçisi sayılan meleğin adı olarak bilinir.
Rıza — Hoşnutluk, gönül rahatlığıyla kabul etme demektir; tasavvufta kişinin başına gelene içtenlikle razı olmasını anlatır.
Sabri — Sabırla ilgili, güçlüğe katlanmayı bilen kişi anlamına gelir; acele etmeden bekleyebilmenin erdemini çağrıştırır.
Sadık — İçten bağlı, sözünden dönmeyen ve dostluğunda değişmeyen kişi demektir; güvenilirliği öne çıkaran bir addır.
Sait — Mutlu, bahtı açık ve uğurlu kişi demektir; mutluluk bildiren sa'd kökünden gelir ve iyi talih dileği taşır.
Salih — İyi, yararlı ve inancının gereklerini yerine getiren kişi demektir; Kur'an'da Semud kavmine gönderildiği anlatılan peygamberin de adıdır.
Samet — Kimseye muhtaç olmayan, her şeyin kendisine muhtaç olduğu demektir; İhlas suresinde geçen ve Allah'ı niteleyen adlardandır.
Savaş — Uğrunda emek verilen çetin mücadele ve çarpışma demektir; yılmayan, hakkını arayan bir kişiliği çağrıştırır.
Sedat — Doğruluk, haklılık ve isabetli davranış anlamına gelir; sözünde ve işinde doğru yoldan şaşmayan kişiyi anlatır.
Selahattin — Dinin iyiliği, inancın düzgünlüğü anlamına gelir; 1187'de Kudüs'ü alan Eyyubi hükümdarı Selahaddin'in adıyla tanınır.
Selçuk — Büyük Selçuklu hanedanına adını veren Selçuk Bey'den gelir; kökeni tartışmalıdır, küçük sel ya da düzgün konuşan diye açıklanır.
Selim — Sağlam, kusursuz ve temiz yürekli demektir; kötü niyetten uzak, içi dışı bir insanı anlatır ve üç Osmanlı padişahının adıdır.
Semih — Cömert, eli açık ve iyilik etmeyi seven kişi demektir; elindekini paylaşmaktan kaçınmayan bir yaradılışı anlatır.
Sercan — Farsça baş anlamındaki ser ile can sözcüğünden oluşur; canların başı, en çok sevilen ve en yakın tutulan kişi diye yorumlanır.
Serdar — Ordunun başındaki komutan, başbuğ demektir; Osmanlı'da sefere çıkan orduyu yöneten kişiye verilen unvandır.
Serhat — Farsça ser ile Arapça sınır anlamındaki had sözcüğünden oluşur; sınır boyu, bir ülkenin uç bölgesi demektir.
Serkan — Farsça baş anlamındaki ser ile Türkçe kan sözcüğünden oluşur; soylu kandan gelen, köklü bir soyun önde geleni diye açıklanır.
Sinan — Mızrağın ucundaki sivri demir demektir; Süleymaniye ve Selimiye'nin mimarı Koca Sinan'ın adı olarak da bilinir.
Soner — Son ve er sözcüklerinden oluşur; ailenin en küçük, son doğan erkek çocuğuna verilen bir addır.
Süleyman — İbranicede barış ve esenlik bildiren kökten gelir; Kur'an'da adı geçen, bilgeliğiyle anılan peygamber ve hükümdarın adıdır.
Şaban — Hicri takvimin sekizinci ayının adıdır; Recep ile Ramazan arasında yer alan bu ayda doğan çocuklara verilir.
Şahin — Keskin gözlü, hızlı uçan ve eskiden avcılıkta kullanılan yırtıcı kuşun adıdır; özgürlüğü, çevikliği ve gücü simgeler.
Şenol — Şen ol dileğinin birleşik yazılmış biçimidir; çocuğun hayatının neşeyle geçmesi için konan bir dilek adıdır.
Şükrü — Şükürle ilgili, gördüğü iyiliği unutmayan demektir; elindekinin değerini bilen, minnet duyan kişiyi anlatır.
Taha — Kur'an'ın yirminci suresinin adıdır; bu surenin başında yer alan Tâ ve Hâ harflerinden oluşur.
Tahir — Temiz, pak ve lekesiz olan; hem beden hem de gönül temizliğini anlatan bir addır.
Talha — Arapçada sıcak iklimde yetişen bir ağaç türünün adıdır; İslam tarihinde Hz. Muhammed'in yakın arkadaşlarından Talha bin Ubeydullah ile tanınır.
Tamer — Tam ve er sözcüklerinden oluşur; her yönüyle yetkin, eksiği olmayan olgun erkek demektir.
Taner — Tan ve er sözcüklerinden oluşur; şafak vakti doğan ya da tan gibi aydınlık yiğit anlamını taşır.
Tarık — Arapçada gece ortaya çıkan parlak yıldız, sabah yıldızı demektir; gece vakti kapıyı çalan kişi anlamı da vardır. Kur'an'ın seksen altıncı suresinin adıdır.
Tayfun — Büyük Okyanus'un batısında görülen çok şiddetli tropikal kasırga; karşı konulmaz doğa gücünü çağrıştırır.
Tolga — Savaşçıların başlarını korumak için giydikleri demir başlık, miğfer; korunma ve savaşçılık simgesidir.
Tunahan — Tuna ve han sözcüklerinden oluşur; Tuna boylarına hükmeden han anlamıyla Osmanlı'nın Rumeli tarihini çağrıştırır.
Tuncay — Tunç ve ay sözcüklerinden oluşur; tunç renginde, bakır kızılı bir parlaklıkla görünen ay demektir.
Turan — Farsça kaynaklarda İran'ın kuzeydoğusundaki Türk yurduna verilen ad; Türk ülkesi, Türklerin ortak yurdu demektir.
Turgay — Tarla kuşu olarak da bilinen küçük ötücü kuşun Türkçedeki adlarından biri; kırların sesini ve özgürlüğünü çağrıştırır.
Turgut — Eski Türkçede durmak, kalmak anlamındaki turmak fiilinden gelir; oturulan yer, yurt ve orada kalıcı olan kişi demektir.
Uğur — İyilik ve bolluk getirdiğine inanılan şans, kutlu talih demektir; işlerin yolunda gitmesi dileğini taşır.
Ulaş — Ulaşmak eyleminden gelir; hedefine var, özlediğine kavuş dileğini dile getirir.
Ünal — Ün ve almak sözcüklerinden kurulmuş bir dilek adıdır; adını duyur, tanınmış biri ol anlamına gelir.
Vedat — Sevgi, dostluk ve içten bağlılık anlamındaki Arapça sözcükten gelir; sıcak ve candan ilişkileri çağrıştırır.
Veli — Dost, koruyucu ve ermiş kişi anlamına gelir; bir çocuğun sorumluluğunu üstlenen kimse için de kullanılır.
Veysel — Arapça Veys ya da Üveys adından gelir ve Veysel Karanî ile özdeşleşmiştir. Anlamı tartışmalıdır; kimi kaynaklar yoksulluk, kimileri küçük kurt karşılığını verir.
Volkan — Yanardağ demektir; sözcük Roma mitolojisindeki ateş tanrısının adından gelir ve içten gelen büyük gücü çağrıştırır.
Yağız — Esmer tenli, koyu renkli demektir; halk dilinde gözü pek ve güçlü delikanlıları anlatmak için de kullanılır.
Yahya — Arapçada yaşamak köküyle ilişkilendirilir; yaşayan, hayat bulan anlamıyla açıklanır. Kur'an'da adı geçen bir peygamberin adıdır ve İbranice Yohanan adının karşılığı sayılır.
Yakup — İbranice kökü topuğu tutan, izleyen anlamına gelir; Kur'an'da adı geçen ve Yusuf peygamberin babası olan peygamberin adıdır.
Yalçın — Sarp, dik ve tırmanması güç olan kayalıkları niteler; kolay eğilmeyen, sağlam duruşlu kişiyi anlatır.
Yasin — Kur'an'ın otuz altıncı suresinin adıdır; surenin başında yer alan ya ve sin harflerinden oluşur.
Yavuz — Sert, çetin ve güçlü demektir; gözü pek, yaman kişiyi anlatır ve Osmanlı padişahı I. Selim'in lakabı olarak bilinir.
Yılmaz — Yılmak fiilinin olumsuzundan türemiştir; güçlükler karşısında gözü korkmayan, bıkıp vazgeçmeyen kişi demektir.
Yiğit — Güçlü ve yürekli kişi, kahraman demektir; ayrıca genç erkek, delikanlı anlamında da kullanılır.
Yunus — İbranice güvercin anlamındaki sözcükten gelir; Kur'an'da adı geçen bir peygamberin ve bir surenin adıdır.
Yusuf — İbranice kökü artırsın, çoğaltsın anlamına gelir; Kur'an'da kıssası bir surede anlatılan ve güzelliğiyle anılan peygamberin adıdır.
Zafer — Savaşta ya da zorlu bir mücadelede karşı tarafı yenerek elde edilen üstünlük ve başarı anlamına gelir.
Zekeriya — İbranice kökenlidir ve 'Tanrı andı, hatırladı' anlamına gelir. Kur'an'da adı geçen, Yahya'nın babası olan peygamberin adıdır.
Zeki — Anlama, kavrama ve çözüm bulma gücü yüksek olan kimse demektir; ayrı bir Arapça kökten gelen temiz ve arı anlamını da taşır.

Veritabanındaki 1.606 erkek bebek isminin tamamı aşağıda harfe göre sıralı. Bir isme tıklayınca kendi sayfası açılır: anlam, köken ve isim analizi orada.

A harfi ile başlayan erkek isimleri

B harfi ile başlayan erkek isimleri

C harfi ile başlayan erkek isimleri

Ç harfi ile başlayan erkek isimleri

D harfi ile başlayan erkek isimleri

E harfi ile başlayan erkek isimleri

F harfi ile başlayan erkek isimleri

G harfi ile başlayan erkek isimleri

H harfi ile başlayan erkek isimleri

I harfi ile başlayan erkek isimleri

İ harfi ile başlayan erkek isimleri

J harfi ile başlayan erkek isimleri

K harfi ile başlayan erkek isimleri

L harfi ile başlayan erkek isimleri

M harfi ile başlayan erkek isimleri

N harfi ile başlayan erkek isimleri

O harfi ile başlayan erkek isimleri

Ö harfi ile başlayan erkek isimleri

P harfi ile başlayan erkek isimleri

R harfi ile başlayan erkek isimleri

S harfi ile başlayan erkek isimleri

Ş harfi ile başlayan erkek isimleri

T harfi ile başlayan erkek isimleri

U harfi ile başlayan erkek isimleri

Ü harfi ile başlayan erkek isimleri

V harfi ile başlayan erkek isimleri

Y harfi ile başlayan erkek isimleri

Z harfi ile başlayan erkek isimleri

Harfe göre isimler ve anlamları

Harf sayfaları o harfle başlayan kız, erkek ve üniseks isimleri anlamlarıyla birlikte listeler. Bebek ismi ararken cinsiyet, köken, baş harf ve temaya göre süzmek için İsim Bulucu'yu kullan.

Kız İsimleri Üniseks İsimler İsim Bulucu